Дзяржаўныя журналісты – людзі гумарныя. Ня тое, каб ад іх патыхала свежасьцю думак ці жыцьцярадаснасьцю, але насьмяшыць яны умеюць. Пры тым, ня толькі анэкдотамі, як тое паспрабаваў зь першых радкоў артыкула пра ўтварэньне кааліцыі моладзевых дэмакратычных арганізацый “Новае пакаленьне” карэспандэнт Павал Кавалёў. Артыкул пад інтрыгуючым назовам “Каму дэпутацкі мандат, а каму грошы…” быў надрукаваны ва ўрадавай газэце “Рэспубліка”.

Артыкул не арыгінальны: усё тыя ж традыцыйныя абразы, тыя ж падлікі чужых, пераважна, заходніх грошаў, тыя ж фальшывыя абурэньні пра выкарыстеньне непаўналетніх у карысьлівых мэтах, карацей, усё тая ж танная пісаніна – аўтар нават не патурбаваўся праверыць інфармацыю й адкрыта хлусіць, калі піша, да прыкладу, пра суб’екты кааліцыі (арганізацыя “Джынс” не ўваходзіць у кааліцыю) ці пра выказваньні Карэтнікава..Хаця, зрэшты, нашто правяраць, калі на днях “вялікі брат” зь беларускага тэлебачаньня Юры Пракопаў паведаміў, што журналіст, аказваецца, не абавязаны гэта рабіць. Праўдзівасьць і дакладнасьць інфармацыі, недапушчэньне сьвядомага яе скажэньня - адныя з асноўных прынцыпаў журналісцкай этыкі. Але ці ёсьць сэнс казаць пра этыку пры адсутнасьці маралі й якога-кольвек сумленьня.

Вока чапляецца за наступную фразу: “В этой ситуации впору выступить с открытым обращением к западным покровителям белорусской оппозиции и призвать их если и спонсировать, то достойных, конструктивных персонажей, способных стать весомыми оппонентами действующей власти”. Відаць, прадзяржаўныя СМІ нарэшце вырашылі ўкласьці сваю лепту ў бурнае вызначэньне “канструктыўных” персанажаў сярод каляровага спэктра беларускай апазыцыі й падліць алею ў канфлікт паміж прыхільнікамі дыялёгу з уладаю й тымі, хто выступае за сталую канфрантацыю. Імёны чамусьці не называюцца.

Піяр дэмакратычнай моладзевай кааліцыі на ўзроўні урадавай газэты (а гэты артыкул ёсьць піярам) - паказчык небессэнсоўнасьці яе ўтварэньня й больш-менш рэальнай дзейнасьці – на дадзены момант, у мясцовай выбарчай кампаніі, што ня можа ні цешыць яе заснавальнікаў.

Адное толькі – ніякай навізны. Хоць рэкляма й бясплатная, але ўсёткі хочацца прафэсыяналізму.

А тое атрымоўвывацца, як піша аўтар Кавалёў, падобна на анэкдот, калі новае паліто пашылі са старога.

ТШ, "Малады Фронт"